POLLEN & SOKKEN
0 Comments

Mike Pence visiting Brussels

Open brief aan  Eerste Minister Charles Michel

naar aanleiding van het Brussel bezoek van

VS-defensieminister James Mattis

 Vice-President Mike Pence

en Mister President Donald Trump

Monsieur le Premier Ministre

Het stoot me tegen de borst dat wij, “the inhabitants of the faled state” en vooral de inwoners van die “hellhole”, Brussel genaamd, hoofdstad van een ziek en versnipperd landje (vol intercommunales en andere mandaten) en van een ziek Europa (vol eigengereide leden) moeten opdraaien voor de kosten van de ontvangst van deze heren van stand (of, beter gezegd, van afstand en van gebrek aan gezond verstand). In deze tijden van schaarste*, mogen wij wel banken redden en opdraaien voor de veiligheid kopstukken van supermachten zoals de “Fucking United States of Bloody America”. Tegelijk mogen wij inleveren op alles waar we generaties voor gewerkt en gevochten hebben terwijl we tegelijkertijd steeds duurdere facturen moeten betalen voor onze eigen energie- en gezondheidsvoorzieningen.

*Schaarste? Toch wat personeel betreft van hospitalen, rusthuizen, psychiatrische centra, scholen, cultuurcentra en andere diensten en instellingen die iets (zouden moeten kunnen) betekenen voor de bevolking van Uw land, mijnheer de Premier.

Ondertussen geraken Uw hardwerkende burgers, Brusselaars en pendelaars, niet op hun werk, want de straten worden afgebakend. Politie en leger mogen, ondanks alle harde besparingen, overuren kloppen, want zij moeten paraat staan om die ene gek neer te knallen die het in zijn hoofd zou halen om hier, net nu, in onze geliefde hoofdstad, een Amerikaan te komen bedreigen. Toch nog niet alle Indianen uitgeroeid, dus. Scherpschutters op de daken, gewapende legervrachtwagens en jeeps op de hoeken van de straten. Die besparen in ieder geval op verplaatsingskosten, want ze staan zich al maanden te vervelen in de straten van Brussel, dat al lang meer gelijkt op een bezette stad, in afwachting dat ze eindelijk een terrorist door het hoofd zullen kunnen schieten.

Met vriendschappelijke compassie, met U, met de Belgische regering, met ons allemaal …

Henri Vandenberghe

 

 

0
POLLEN & SOKKEN
0 Comments

Ocharme Siegfried … “Bracke Beschadigd” … schone krantentitel?

Een titel kiezen in de pers is een vak apart !

“Bracke beschadigd”, bij voorbeeld, is niet zo’n goed idee, want “heeft Bracke iets of iemand beschadigd?”(1) of “is of werd Bracke beschadigd?”(2)

(1) Als het eerste het geval zou zijn – maar wij kunnen/mogen er natuurlijk van uitgaan dat de Voorzitter van het Federaal Parlement zoiets nooit zou doen – dan hebben wij een fundamenteel probleem: “Waarom dulden die andere leden van het parlement dat zo iemand nog verder de vergadering moet leiden?”; “Waarom heeft zijn spiegelbeeld hem nog niet recht in het aangezicht gezegd, dat hij beter zijn ontslag zou geven?” Hij beweert tenslotte toch dat hij  “nog altijd in de spiegel kan kijken”. Misschien ziet hij daar wel iemand anders dan de meeste bewoners van dat land dat hij mee naar de vaantjes wil helpen.

(2) Als het tweede echter het geval is, dan moet hij toch onmiddellijk in actie treden en klacht indienen voor smaad en eerroof? Ten minste toch zolang dat “vermaledijde” en “zwaar geteisterde” België nog een rechtsstaat is … al doen sommigen – ik zeg niet dat hij daar bij hoort, ik zou niet durven – nog zo hun best om ook dat te ondermijnen.

Wij moeten Bracke in ieder geval zeer dankbaar zijn! Omdat dat gedoe met mandaten en zitpenningen – dat ik (tussen haakjes) al jaren “zwijggeld” noem – eens aandachtig bekeken wordt.

Spijtig genoeg zal het zeker alweer bij “bekijken” blijven. Het viel me trouwens op dat “ze” het alleen hadden over mandaten in intercommunales, tot er iemand – per ongeluk? – alleszins “onverwachts” – de naam “Telenet” niet vallen. Mij valt het op dat er nog geen woord is gezegd over de “zitpenningen” (“zwijggeld” dus) binnen de banken en de verzekeringen (zelfs als die al lang Frans, Italiaans, Duits, Amerikaans of Brits zijn: oesje … en wat met de Brexit?) en binnen de grote media instellingen, instituten, multinationals, …

Er is één ding waar we gerust mogen in zijn: we zullen het nooit allemaal weten. “Transparantie” is een lege slogan! Nooit anders geweest!! Het enige dat telt is … “stem voor mij”!!!

 

2
poetRIE
0 Comments

19680318-0328 – “I am not yet born” Louis MacNeice

19680318-0328

1
als hout elke stoel wacht

2
als vlinder elk blad valt

3
en e nacht en de dag

4
zijn één

5
ik werd nog niet

6
there is no river here no water
i am not yet born       o hear me
let not the man who is beast or
who thinks he’s god come near me

7
traag vandaag voor morgen

8
kleine stukjes krijt het sneeuwt

9
de deeltjes duwen ons voort

10
verbeelding verbrandt de nieuwe wind

11
ik word nog niet

12
for there is no river
no water inside here
i am not yet born       o hear me
let not the man who is beast or
who thinks he’s god come near me

13
toch het zaad groeit

14
vleermuizen vluchten – de nacht

15
verraders wortelen zich diep in

16
spuwen vuur voor de bron

17
ik ben nog niet

18
and the river and the water are not
i am not yet born       o hear me
let not the man who is beast or
who thinks he’s god come near me

19
traag de nacht de morgen vooruit

20
bloei en de bloemen vatten vuur

21
het gras wordt klaargelegd

22
voor nieuwe dagen komt de zon gepoetst

23
bijna was ik geworden

24
but there is no river
no water here inside
i am not yet born       o hear me
let not the man who is beast or
who thinks he’s god come near me

25
plots barsten kraken

26
rijp en opengespat het vuur

27
en wijd de scheuren open

28
bron van lucht en licht zo naakt

29
ik ben       ik ben       ik ben
the river blows out of here
here is the water
and yet i am born
but still
o hear me
let not the man who is beast or
who thinks he’s god come near me

2
POLLEN & SOKKEN
1 Comment

Bracke breekt een lans voor Vrijwilligerswerk

Siegfried Bracke, de ex-goedbetaalde VRT-joernalist, nu ook ex-dikbetaalde TELENET-adviseur, zegt in een interview met De Morgen (onder de titel “De biecht van Bracke”: “Ik had Telenet zelfs gratis advies gegeven”. Ik stel me daar dan onmiddellijk de  vraag bij: “Waarom heb je dat dan niet gedaan?”

Stel dat alle “politieke mandatarissen” al die “kleine” bijverdiensten in intercommunales, banken, verzekeringen, openbaar vervoer maatschappijen en andere cumuls eens allemaal gratis zouden doen …

Een ode aan Vrijwilligerswerk, dat in heel België – jaja, dames en heren van de Nationale Vereniging van Antwerpen en de parkeerzone eromheen – veelvuldig aanwezig is in hospitalen, rusthuizen, jeugdhuizen, jeugdbewegingen, sportclubs, die niet eens over de nodige middelen beschikken om “stressless” te overleven.

Stel je voor, dames en heren, dat die “politieke mandatarissen” al hun “werk” en dus al hun zitjes zonder penningen zouden doen, het zou nogal eens een slok op de borrel kunnen betekenen op onze facturen van gas, elektriciteit, communicatie, openbaar vervoer, …

Maar ja, Siegfried Bracke “zegt” alleen maar dat hij dat “werk” = “advies geven” – bij Telenet “zelfs gratis” zou doen.  Echter, “tussen droom en daad
staan wetten in de weg en praktische bezwaren”, zoals Willem Elsschot zo ongeveer honderd jaar geleden schreef in zijn gedicht over “Het Huwelijk”.

Kameraad Siegfried Bracke (hij was inderdaad van 1987 tot 2001 lid van de SP) zegt in dat interview met De Morgen ook: “Ik kan nog altijd in de spiegel kijken”. Dat de kleur van zijn spiegelglas van rood naar geel is gegaan hindert hem ook geenszins. Terwijl Hij in zijn spiegel kijkt kan hij nog altijd zonder blozen tegen zichzelf zeggen: “Op U komt het aan!” (Hoofdletters als “Dichterlijke Vrijheid”, dat is eens iets anders)

Ik heb gezegd, Vrij en Eerlijk, zolang dat nog kan !!!

RIE

1
poetRIE
0 Comments

19680105 – a joyful song

19680105

whenever the birds are flying
whenever the song they sing
is made of dust
when people
wait for the day to come
and mourning is their only cloth
they laugh with madness and fear
they sing for the deaths of the day

                     – joyful song –

and tomorrow
or
whenever they’ll be dying
the same singing
will go on

0
poetRIE
0 Comments

19671208 – the old women … and when they kiss …

19671208

the old women in the widowers’ streets
back to town they go
on the floor the thundering growth of flowers
and when they kiss …

turn the keys in the thin silvering doors of the day
while creeping cats are waiting
waiting with their tummy on the flower-thundering floor
creeping slowly lowly back to the dark walles of the night

but when they kiss …
there is night nor day
everything falls for the tick-tack of time
the have birds by the hand and they whisper
why ?   i don’t know !

turn the words understanding
they will make a world so new
so never-ending   so senseful
that they will die the unknown death of a dream

but when they kiss …

2
poetRIE
0 Comments

19671129 – je eigen vonnis

19671129

je eigen vonnis

1
enkele getuigen
een eenzame poolster
twee verliefde uitleg krassend
enkele ratten gluiperig vlug sluipend
voorbijrazende auto’s
als vetgemeste stieren
briesend in de koude westenwind
een politiewagen
kijkt
langzaam

2
je duwt iets voor je aan
sleurt   zwoegt   zweet
(het weegt zwaar
als was het he eigen leven)
terwijl hij kijkt
voor een tweede maal
langzaam grijnzend
met vier agenten

3
wij zijn agenten
wet is wet
hulp moet je elders halen

4
nog enkele getuigen
de schaduw van een kerk
twee lantaarns langs de lange weg
enkele trieste bomen – naakt

5
kijk
auto’s   lantaarnen   schaduwen
groeien
de uilen zwijgen
de ratten kruipen in de riolen

6
de stad wordt wakker
zwelgt je in

7
met de derde slok
ben je zoals alle anderen

 

veroordeeld

1
BROSELLA
0 Comments

Los laten of Loslaten ? EN Andere Voornemens !!!

Na 40 jaar werd het tijd om Brosella los te laten en in de handen en de harten te leggen van de jongere Brosella generatie die stond/staat te springen om zich volledig in te zetten voor de organisatie. Met beter gebruik van de nieuwe communicatiemiddelen die vandaag voorhanden zijn. Met een frisse blik op culturele activiteiten die diep verbonden zijn met de samen-leving.

Ik word 70 in januari 2017 en zal op 1 februari 2017 al 10 jaar met pensioen zijn van de Jeugddienst van de Ville de Bruxelles.
Eind februari 2017 wordt mijn ontslag als Afgevaardigd Bestuurder / Administrateur délégué / General Manager officieel bevestigd op de Statutaire Algemene Vergaderingen van de VZW “De vrienden Van Brosella” & de ASBL “Les Amis De Brosella”. Ik hoop dan, als gewoon lid van de Algemene Vergadering en gewoon vrijwilliger, nog heel lang een persoonlijke bijdrage te kunnen leveren aan Brosella Folk & Jazz (aan de toog?), aan de Djangofolllies, aan Kristal Klaar, aan BROSELLA (“tout court”).

Ik wil me dan trachten te concentreren op “het schrijven” van poëzie, korte stukjes, fantasieën en herinneringen. Ik hoop eindelijk werk te kunnen maken van mijn “Mémoires d’un Fonctionnaire Flamand à la Ville de Bruxelles” die al zo lang voor de pipeline liggen : het moeten grappige en herkenbare verhalen worden. Ambtenaren, die vol liefde voor “het ambt”, hun dienstbaarheid, hun inzet rondom hen meer en meer beschimpt zien, moeten er deugd aan hebben.
Die “functionarissen”, die – net als vele andere maatschappelijke zaken – tegenwoordig kapot worden gemaakt door de eigen-waarheid pachters die zich vandaag “politiekers” durven te noemen. Pas op er zijn – gelukkig maar – heel wat uitzonderingen !!! Dat zijn die enkelen die ervoor zorgen dat “democratie”, “vrijheid van pers” en andere “oude waarden” nog stand houden. Al hebben ze het over heel de wereld op dit ogenblik nog zo moeilijk. Zij verdienen meer steun !

Ook wil ik er vanaf mijn 70ste zeker voor zorgen dat ik mijn ervaring doorgeef aan wie ze hebben wil ! Het gedicht van Bertolt Brecht dat ik in mijn vorige blog meegaf ligt altijd in handbereik. Ze zouden beter elektronische detectoren open en bloot aan de grens tussen leven en dood installeren in de plaats van flitspalen geniepig verstopt achter hoeken en hagen, zogezegd om voor onze veiligheid te zorgen,
terwijl het enige doel – de kas te spijzen – even achterbaks verstopt zit
in de verborgen agenda’s van onze nationale multinational slaafjes met regionale trekjes. Flitspalen die ècht voor onze veiligheid zouden bedacht zijn kunnen ook rode palen en vogelkooitjes zijn, maar het zijn groene verstopt tussen de bommen, of grijze op een achtergrond van onze steeds bewolkte lucht.

Ik stop hier voor vandaag, want ik word kwaad, en dat is naar het schijnt niet goed voor mijn hart 😉.

3
%d bloggers liken dit: