BROSELLA
0 Comments

Brosella & Toots

Ik mag dan wel Toots persoonlijk goed gekend hebben, ik wil niet gezegd hebben dat ik een vriend van Toots was. De afstand is er altijd gebleven. Er was te veel schroom om familiair te zijn met hem, te veel respect ook. Ik zou het nooit gedurfd hebben om te zeggen dat ik een vriend was. Wat zou ik ook kunnen betekenen in zijn universum? Ik vond het al goed dat hij vriendschappelijk met mij omging. Mijn waardering en bewondering voor hem waren veel te groot.

Toen zijn toenmalige manager, Dirk Godts, mij ooit vroeg “Wat heb jij met Toots gedaan ? Want hij heeft ‘een boontje’ voor jou”, antwoordde ik : “Ik denk dat het is omdat ik juist niets speciaals heb gedaan, dat het zou kunnen zijn omdat ik er niet constant achter loop, om ook een beetje te ‘genieten’ van de spotlights die op hem gericht zijn”.

Ik zag wel aan zijn manier van met mij om te gaan dat we een beetje op dezelfde golflengte moesten zitten betreffende de manier waarop we “met de muziek en met de mensen” omgingen.
Wederzijds respect, denk ik … dat is toch schoon ?

Toen ik hem in 1986 vroeg om op te treden op de tiende uitgave van Brosella Folk & Jazz wou hij wel eerst weten wat voor soort festival het was, welke motivatie er achter de organisatie zat. Hij woonde toen nog maar pas in Grimbergen. Hij had nog geen Belgische manager. Het contact gebeurde nog rechtstreeks, zonder “filter”. Hij nodigde me bij hem thuis uit in het kleine boerderijtje in de Potaarde achter Douwe Egberts. Ik voelde me heel klein, beduusd en verlegen: “zie mij hier, bij Meneer Toots Thielemans thuis” … maar hij stelde me onmiddellijk op mijn gemak.

Ik was wel al een beetje laat om dat optreden nog in dat jaar mogelijk te maken. We planden het dus onmiddellijk voor 1987. Normaal zou hij met zijn Amerikaanse band op het festival optreden, met Fred Hersch aan de piano, Marc Johnson aan de kontrabas en Joey Baron aan de drums, maar dat was om een of andere reden niet mogelijk. Er was eigenlijk een soort van overeenkomst dat hij in Europa met zijn American Band zou touren en dat hij dan met zijn Belgische band in de States op tournee zou gaan. Toots vroeg me dan met zijn legendarische vriendelijkheid en zijn typische Brussels humor of ik het goed vond als hij met Philp Catherine zou optreden. En zo geschiedde.

wordt vervolgd …

5
%d bloggers liken dit: